Bel mij 0624163858

Eerste paniekaanval 

Ik weet nog goed dat ik mijn eerste paniekaanval had. Iedereen die ooit een paniekaanval heeft gehad, kan zich dat wel herinneren. Wanneer ik hierop terugkijk, kan ik zeggen dat de angst een kans zijn geweest om me te ontwikkelen. Als iemand me dat destijds had gezegd, dan zou ik niet hebben geweten hoe ik daarop moest reageren. Moest ik dan huilen, lachen of diegene een klap in het gezicht geven? “Angst een kans om je te ontwikkelen, weet je wel waar je het over hebt?”zou ik vragen. Nu kan ik volmondig zeggen “Ja, dat weet ik!”.

 

Vechten 

De eerste keer dat ik een paniekaanval had was ik 25. Deze kwam geheel onverwacht. Dit is kenmerkend voor paniekaanvallen. Ze kondigen zichzelf namelijk niet aan. Tijdens mijn periode van paniekaanvallen had ik het gevoel dat ik mezelf niet begreep en dan heb ik het nog niet over de buitenwereld. Jeetje, wat voelde ik mezelf alleen. Ik probeerde duidelijk te maken dat ik last had van paniekaanvallen, maar niemand begreep mij en er was ook niemand die de paniek bij me kon weghalen. Ik deed van alles. Ik volgde allerlei soorten therapieën. Ik zwom en at gezond, maar ondanks dat had ik nog steeds last van paniekaanvallen. Ik heb hier zeker drie jaar mee rondgelopen. Wat heb ik gevochten. Op een gegeven moment kon ik gewoon niet meer. Van nature ben ik een vechter en jij misschien ook. Natuurlijk zijn er zaken die het waard zijn om voor te vechten, maar bij paniekaanvallen is vechten niet de oplossing. Door te vechten maakte ik de paniek, de angst, alleen maar groter. Waar je tegen vecht groeit en dat was bij mij zeker het geval. Wat moest ik dan doen? Ik kwam tot de conclusie dat acceptatie het enige juiste antwoord was op deze vraag.

Accepteren

Accepteren is makkelijker gezegd dan gedaan. Daarom kijk ik wanneer ik mensen help eerst naar het stadium waarin ze zich bevinden. Ik maak daarbij gebruik van een model waarbij duidelijk wordt in welk stadium je zit.

Stadium onbewust onbekwaam: Wanneer je onbewust onbekwaam bent, dan weet je nog niet dat je een paniekstoornis hebt. Je twijfelt over wat er gaande is. Je hebt het beest nog geen naam gegeven. Het is belangrijk voor je herstel dat je weet wat je moet herstellen.

Stadium bewust onbekwaam: Hierbij weet je dat je een paniekstoornis hebt, maar je weet nog niet welke stappen bij je passen om van de paniekaanvallen af te komen. Wat hier vaak gebeurt is dat je alles aanpakt, omdat je er zo snel mogelijk van af wilt komen. Desondanks voelt het niet alsof je vooruit komt.

Stadium bewust bekwaam: Je bent je bewust van je paniekstoornis en je weet welke stappen je moet zetten om van de paniekaanvallen af te komen. Je gaat de juiste richting op en dit is merkbaar. Je zult nog wel vervelende dagen hebben, maar ook steeds vaker goede dagen. In deze periode is het hard werken. 

Stadium onbewust bekwaam:Je paniekaanvallen zijn weg uit je leven. Je bent door de juiste behandeling bewuster van jezelf geworden. Je hebt geleerd wat bij je hoort en wat niet. Je hebt jezelf beter leren kennen en identificeert jezelf niet meer met de paniek. 

Wanneer je weet waar je staat in het proces, kun je ook op een juiste manier aan de slag. Je begrijpt dan ook beter waar je staat. Dus kijk waar je staat in het proces. Leer te begrijpen wat er speelt in je lichaam en geest.  

Wil je jezelf niet meer identificeren met de paniek meld je dan hier aan voor de training “Je bent niet je Paniekaanval”

 

Dak repareren wanneer de zon schijnt 

Als je wilt gaan we hierna verder kijken waardoor de paniek is ontstaan. Het lijkt alsof de paniekaanvallen je zijn overkomen, maar er is een reden dat je lichaam aangeeft dat je te ver bent gegaan. Zo kun je de angst zien als een kans om je verder te ontwikkelen. Eerst van de paniekstoornis af en dan de verdiepingsslag. Wil je deze verdiepingsslag maken en dichter bij jezelf komen klik dan hier

Je staat er niet alleen voor! Je bent niet je paniekaanval, je bent zoveel meer!

Warme groet, Linda